|
|
De Blauwband
de blauwband
|
|
Andere namen
|
|
Nederlands :
|
Blauwband
|
|
Wetenschappelijk :
|
Pseudorasbora parva
|
|
Engels :
|
Stone Moroko, Topmouth Gudgeon
|
|
Duits :
|
Blaubandbärbling
|
|
Frans :
|
Pseudorasbora
|
Uiterlijke kenmerken
De blauwbandgrondel is een klein, torpedovormig visje dat in lichaamsvorm doet denken aan een vrouwelijke gup. De soort bereikt een lichaamslengte van maximaal 10 cm. Opmerkelijk is dat het mannetje groter wordt dan het vrouwtje, een voor karperachtigen uitzonderlijk gegeven. De voor de meeste grondels typische baarddraden ontbreken. De staartvin is diep ingesneden en de bek bovenstandig. De zijlijn verloopt nagenoeg over het midden van het lichaam. De relatief grote ogen staan centraal in de kop en zijn iets naar voor en boven gericht. De grondkleur van het lichaam is groenachtig grijs. Naar de rug toe wordt de kleur donker en bruinachtig. De schubben zijn relatief groot en hebben net als bij de kopvoorn Leuciscus cephalus een donkere rand waardoor een netvormige tekening ontstaat. Een zeer duidelijk kenmerk is de begrensde donkere band die vrijwel horizontaal vanaf de bek dwars door het oog via het midden van de flanken tot aan de staartwortel loopt. Bij juveniele dieren en bij vrouwtjes is deze band het duidelijkst zichtbaar, bij mannetjes kan de band na verloop van tijd verdwijnen. De vinnen zijn geelachtig doorzichtig. Oude mannetjes zijn verhoudingsgewijs donker, terwijl bij jonge dieren de zilverachtige glans het best tot uiting komt. Tijdens de voortplanting krijgt het mannetje een staalblauwe kleur, waarbij hij tevens donkerder wordt hetgeen ook geldt voor de omranding van de schubben. De kop inclusief kieuwdeksel worden dan violet tot roodachtig blauw. Het vrouwtje krijgt in deze periode een zwavelgele kop en ook de flanken beneden de zijlijn worden geelachtig.
|
in een aquarium kan de blauwband wel vijf jaar oud worden ipv drie in het wild
|
Leefwijze en leefomgeving
De soort is eurytoop, een generalist die zowel zwak als snel stromende wateren bevolkt. Het succes van de blauwbandgrondel kan worden toegeschreven aan hun opportunistische levenswijze zoals een korte generatietijd, klein lichaam, hoge reproductie, het tolereren van extreme waarden van omgevingsvariabelen zoals een laag zuurstofgehalte en hoge graad van vervuiling. De soort wordt gekenmerkt door een hoge tolerantie voor extreme waarden van omgevingsvariabelen. De blauwbandgrondel zet circa 3000 eieren af vanaf mei tot in de herfst. De eieren worden afgezet in snoeren op waterplanten en stenen en door het mannetje bewaakt. Als de jongen, afhankelijk van de watertemperatuur, na ongeveer tien dagen vrijzwemmend worden, hebben ze een lichaamslengte van ongeveer 7 mm. In de eerste maand groeien ze sterk, zijn snelzwemmend en bereiken een lengte van 25 mm. De soort heeft een breed voedselspectrum, zijnde zoöplankton, zoöbenthos, detritus en perifyton. Bij gebrek aan zoöplankton foerageert de soort ook op algen en waterslakken. In hun eerste jaar worden de dieren geslachtsrijp. De mannetjes groeien gemiddeld sneller en worden derhalve groter dan de vrouwtjes. In de natuur bereiken de dieren een leeftijd van drie jaar. In een aquarium kan de soort wel vijf jaar oud worden.
|
|
|
|
|
